Gliclastad
Gliclazidum
Tabletki o przedłużonym uwalnianiu 30 mg | Magnesii stearas 1.12 mg + Gliclazidum 30 mg do 1,00 ml
Lek farmacevtska družba d.d. (Lek Pharmaceuticals d.d.) STADA Arzneimittel AG, Słowenia Niemcy
Ulotka
ULOTKA DLA PACJENTA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA Gliclastad 30 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu Gliclazidum Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku. - Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać. -Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty w razie jakichkolwiek wątpliwości. -Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same. -Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Spis treści ulotki: 1.Co to jest lek Gliclastad i w jakim celu się go stosuje 2.Informacje ważne przed zastosowaniem leku Gliclastad 3.Jak stosować lek Gliclastad 4.Możliwe działania niepożądane 5.Jak przechowywać lek Gliclastad 6.Inne informacje 1.CO TO JEST LEK GLICLASTAD I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE Gliclastad jest lekiem zmniejszającym poziom cukru we krwi (doustnym lekiem przeciwcukrzycowym należącym do grupy pochodnych sulfonylomocznika). Lek Gliclastad 30 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu stosuje się do utrzymania prawidłowego stężenia glukozy we krwi u osób dorosłych z cukrzycą, u których przestrzeganie odpowiedniej diety, stosowanie ćwiczeń fizycznych oraz zmniejszenie masy ciała nie wystarczają do utrzymania prawidłowej kontroli cukrzycy. 2.INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU GLICLASTAD Kiedy nie stosować leku Gliclastad 30 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu: −jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na gliklazyd lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (patrz punkt 6: Inne informacje) lub na inne leki z tej samej grupy (pochodne sulfonylomocznika lub sulfonamidy), −jeśli u pacjenta występuje cukrzyca insulinozależna (typu 1), −jeśli u pacjenta występują ciała ketonowe i cukier w moczu (może to oznaczać, że pacjent ma kwasicę ketonową), stan przedśpiączkowy lub śpiączka cukrzycowa, −jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek lub wątroby, −jeśli pacjent stosuje jakiekolwiek leki do leczenia zakażeń grzybiczych (mikonazol - patrz punkt „Stosowanie innych leków”), −jeśli pacjentka karmi piersią (patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”), Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Gliclastad 30 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu Lek ten należy stosować tylko wtedy, gdy pacjent regularnie spożywa posiłki; w przeciwnym razie może wystąpić zmniejszenie stężenia cukru we krwi (nazywane hipoglikemią). −Objawy zmniejszenia stężenia glukozy we krwi (hipoglikemii) to pocenie się, drżenie, bladość, uczucie głodu, ból głowy, nieregularne lub przyspieszone bicie serca, zamazane widzenie, drażliwość, osłabienie pamięci i dezorientacja. −Podczas leczenia gliklazydem należy regularne badać stężenie cukru we krwi (i ewentualnie w moczu) oraz, w razie potrzeby, stężenie hemoglobiny glikowanej (HbA1c). −Przez kilka tygodni na początku leczenia ryzyko zmniejszenia stężenia cukru we krwi (hipoglikemii) może być zwiększone. Dlatego konieczna jest ścisła kontrola. −Jeśli u pacjenta występuje niski poziom cukru we krwi, należy przyjąć tabletki z glukozą lub wypić słodki napój z herbatnikami, kanapką lub kolejnym posiłkiem (jeśli wypada jego pora). −W większości przypadków objawy niskiego stężenia cukru we krwi ustępują po spożyciu cukru w postaci napoju lub pokarmu. −Pacjent powinien skontaktować z lekarzem, jeśli spożycie cukru nie usuwa objawów. −W ciężkich przypadkach może dojść do splątania i utraty przytomności. −Niektóre osoby, szczególnie w wieku podeszłym lub z zaburzeniami hormonalnymi, mogą nie odczuwać objawów hipoglikemii i pacjent może nie zorientować się, że wystąpiło u niego zmniejszenie stężenia cukru we krwi. −Jeśli pacjent przygotowywany jest do zabiegu operacyjnego lub przebył poważny uraz lub ma zakażenie, lekarz może zdecydować o przejściu na tymczasowe leczenie insuliną. Jeśli u pacjenta występuje niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, może wystąpić zmniejszenie stężenia hemoglobiny i rozpad krwinek czerwonych (niedokrwistość hemolityczna). Jeśli w wywiadzie rodzinnym lub u pacjenta stwierdzono niedobór dehydrogenazy glukozo-6- fosforanowej, przed zastosowaniem gliklazydu w tabletkach należy skontaktować się z lekarzem. Stosowanie innych leków Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również tych, które wydawane są bez recepty. Stosowanie następujących leków może nasilać działanie gliklazydu polegające na zmniejszaniu stężenia cukru oraz mogą powodować wystąpienie objawów niskiego stężenia cukru we krwi: •leki przeciwbólowe lub przeciwreumatyczne, takie jak ibuprofen lub fenylbutazon •leki zawierające alkohol •inne leki stosowane w leczeniu wysokiego stężenia cukru we krwi (doustne leki przeciwcukrzycowe) lub insulina •leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi lub niewydolności serca (beta-adrenolityki, inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę, takie jak: kaptopryl lub enalapryl) •leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (flukonazol) •leki stosowane w leczeniu niestrawności i choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy (antagoniści receptorów H2, jak ranitydyna) •leki stosowane w leczeniu depresji (inhibitory monoaminooksydazy) •antybiotyki (sulfonamidy) Następujące leki mogą osłabiać działanie gliklazydu polegające na zmniejszaniu stężenia cukru oraz mogą powodować zwiększenie stężenia cukru we krwi: •leki stosowane w leczeniu chorób piersi, obfitych krwawień menstruacyjnych i endometriozy (danazol) •leki stosowane w leczeniu zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego (chlorpromazyna) •leki zmniejszające stan zapalny (glikokortykosteroidy) •leki stosowane w leczeniu astmy (salbutamol i terbutalina podawane we wstrzyknięciach), •leki stosowane w czasie porodu (rytodryna podawana we wstrzyknięciu) Gliklazyd może nasilać działanie w przypadku jednoczesnego stosowania leków hamujących krzepnięcie krwi (warfaryna). Przed rozpoczęciem przyjmowania każdego innego leku należy skonsultować się z lekarzem. W przypadku konieczności pójścia do szpitala należy poinformować personel lekarski o przyjmowaniu leku Gliclastad 30 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Stosowanie leku Gliclastad 30 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu z jedzeniem i piciem Gliclastad tabletki można przyjmować jednocześnie z jedzeniem i piciem. Picie alkoholu podczas leczenia gliklazydem nie jest zalecane, ponieważ może on w sposób nieprzewidywalny wpływać na kontrolę cukrzycy. Ciąża i karmienie piersią Ciąża Nie zaleca się stosowania leku Gliclastad 30 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu w czasie ciąży. Jeśli pacjentka planuje ciążę lub zajdzie w ciążę, powinna o tym poinformować lekarza, aby mógł przepisać odpowiedniejsze leczenie. Karmienie piersią Nie należy stosować leku Gliclastad 30 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu podczas karmienia piersią. Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn Zdolność koncentracji i reagowania mogą być osłabione, jeżeli stężenie cukru we krwi pacjenta jest za małe (hipoglikemia) lub zbyt duże (hiperglikemia) lub jeśli w wyniku tych stanów występują zaburzenia widzenia. Należy pamiętać, że może to być niebezpieczne dla pacjenta lub innych osób (tj. podczas prowadzenia samochodu lub obsługiwania maszyn). Należy zapytać lekarza, czy pacjent może prowadzić pojazd, jeśli: •zmniejszenia stężenia cukru we krwi (hipoglikemia) występują często, •występuje niewiele objawów ostrzegawczych lub wcale nie występują objawy zmniejszenia stężenia cukru we krwi (hipoglikemii). Dzieci i młodzież (w wieku poniżej 18 lat) Leku Gliclastad 30 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu nie należy stosować w leczeniu dzieci i młodzieży. 3.JAK STOSOWAĆ LEK GLICLASTAD Lek Gliclastad, 30 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Tabletkę (tabletki) należy połknąć, popijając szklanką wody w czasie śniadania (najlepiej o tej samej godzinie każdego dnia). Po przyjęciu tabletki (tabletek) należy zawsze zjeść posiłek. Dorośli: Zazwyczaj stosowana dawka dobowa leku wynosi od jednej do czterech tabletek. −Zalecana dawka początkowa wynosi 30 mg raz na dobę. −Jeśli jest to konieczne, lekarz może zwiększyć dawkę do 60 mg, 90 mg lub 120 mg na dobę. W przypadku wrażenia, że działanie leku jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Lek Gliclastad 30 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu może być stosowany w celu zastąpienia innych doustnych leków przeciwcukrzycowych. Jeśli pacjent stosuje leczenie skojarzone lekiem Gliclastad 30 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu i innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną, lekarz ustali właściwą dawkę każdego z tych leków indywidualnie dla każdego pacjenta. Pacjenci, u których występuje ryzyko hipoglikemii Pacjent jest szczególnie narażony na wystąpienie hipoglikemii (niski poziom cukru we krwi) w następujących sytuacjach: −odmowy lub niemożności przyjęcia tabletek, −zwiększenia aktywności fizycznej bez odpowiedniego zwiększenia ilości spożywanych węglowodanów, −pomijania lub nieregularnego przyjmowania posiłków, −niedożywienia, −zaburzeń hormonalnych lub przerwania ostatnio leczenia steroidami, −niewydolności nerek lub wątroby, −przypadkowego przedawkowania tabletek gliklazydu (patrz punkt - Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Gliclastad ), −przyjmowania jakichkolwiek innych leków wymienionych w punkcie 2. Zatajenie zaistnienia jakiejkolwiek z tych sytuacji lub występowanie jakiejkolwiek innej przyczyny zwiększonego ryzyka niskiego poziomu cukru we krwi wymaga zastosowania minimalnej dawki leku Gliclastad. Aby zmniejszyć ryzyko hipoglikemii ważne jest przestrzeganie wszelkich uwag dotyczących diety, regularne podejmowanie aktywności fizycznej i regularne kontrolowanie poziomu glukozy we krwi. Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Gliclastad Jeśli pacjent zażył zbyt dużo tabletek, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala. Objawy przedawkowania są związane z małym stężeniem cukru we krwi (hipoglikemia). Objawy niskiego poziomu cukru we krwi mogą ustąpić, jeśli pacjent natychmiast wypije słodki napój, a potem spożyje obfitą przekąskę lub posiłek. Pacjent powinien zdawać sobie sprawę, że stan hipoglikemii może utrzymywać się przez pewien czas. Ciężkie przypadki hipoglikemii ze zmianą zachowania lub utratą przytomności wymagają natychmiastowego leczenia i przyjęcia do szpitala. Nie wolno podawać niczego do jedzenia i picia osobie nieprzytomnej i należy sprowadzić pomoc medyczną. Należy dopilnować, aby przyjaciel lub kolega wiedział o chorobie pacjenta i wiedział, gdzie szukać pomocy medycznej. Pominięcie przyjęcia leku Gliclastad Jeśli zapomni się przyjąć dawkę, kolejną dawkę należy przyjąć o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki. Przerwanie stosowania leku Gliclastad Ponieważ leczenie cukrzycy trwa zwykle przez całe życie, należy porozmawiać z lekarzem przed przerwaniem stosowania leku. Przerwanie przyjmowania leku może doprowadzić do zwiększenia stężenia cukru we krwi (hiperglikemia). W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. 4.MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE Jak każdy lek, lek Gliclastad 30 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Hipoglikemia jest ważnym i często występującym działaniem niepożądanym (rzadziej niż u 1 na 10 osób) i wymaga natychmiastowej reakcji ze strony pacjenta (należy wypić słodki napój lub zjeść słodki posiłek). Objawy są następujące: pocenie się, bladość, uczucie głodu, drżenie, ból głowy, nieregularne lub przyspieszone bicie serca, zamazane widzenie, drażliwość, osłabienie pamięci i splątanie. Jeśli objawy hipoglikemii nasilą się lub będą się utrzymywać nawet po przyjęciu cukru, należy przerwać stosowanie leku Gliclastad 30 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu i natychmiast udać się do lekarza. Brak leczenia tych objawów może prowadzić do senności, utraty przytomności lub nawet śpiączki. Opisano inne działania niepożądane z częstością podaną poniżej:
−ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, biegunka i zaparcie Rzadko (rzadziej niż u 1 na 1 000 osób) −wysypka i świąd skóry, zaczerwienienie, pokrzywka, powstawanie pęcherzy −zmiany we krwi (zmniejszenie liczby niektórych komórek krwi, co może powodować bladość skóry, wydłużenie czasu krwawienia, siniaki, ból gardła i gorączkę) −zaburzenia czynności wątroby (mogą wywołać zażółcenie skóry i oczu). Zazwyczaj zmiany te przemijają po odstawieniu leku. −może wystąpić krótkotrwałe zaburzenie widzenia, zwłaszcza na początku leczenia. Wynika ono ze zmian stężenia glukozy we krwi. Tak jak w przypadku innych leków z tej samej grupy terapeutycznej (pochodne sulfonylomocznika), opisano przypadki znacznych zmian w liczbie komórek krwi, alergicznego zapalenia ścian naczyń krwionośnych, zmian aktywności enzymów wątrobowych, a nawet zagrażającej życiu niewydolności wątroby. Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. 5.JAK PRZECHOWYWAĆ LEK GLICLASTAD Lek przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosować leku Gliclastad po upływie terminu ważności zamieszczonego na kartoniku i blistrze. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Przechowywać w temperaturze poniżej 25 ̊C. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji lub domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, co zrobić z lekami, które nie są już potrzebne. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. 6.INNE INFORMACJE Co zawiera lek Gliclastad tabletki: Substancją czynną leku jest gliklazyd. Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 30 mg substancji czynnej, gliklazydu. Ponadto lek zawiera: wapnia wodorofosforan dwuwodny, powidon K30, hypromelozę i magnezu stearynian. Jak wygląda lek Gliclastad i co zawiera opakowanie Lek Gliclastad 30 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu to białe lub prawie białe dwuwypukłe tabletki o kształcie kapsułki z wytłoczonym napisem „30” na jednej stronie i gładkie na drugiej stronie. Lek Gliclastad 30 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu jest dostępny w opakowaniach blistrowych zawierających po 10, 20, 28, 30, 56, 60, 90 i 120 tabletek* pakowanych w pudełku tekturowym. * Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca STADA Arzneimittel AG Stadastrasse 2-18 Niemcy Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: CZGliclastad 30 mg, tablety s prodlouženým uvolňováním ES Gliclazida STADA Genéricos 30 mg comprimidos de liberación prolongada HUGliclazide-Lupin 30 mg retard tabletta ITGliclazide Lupin PL Gliclastad PTGliclazida-Lupin 30 mg comprimidos de libertação prolongada UKZiclaseg 30mg prolonged release tablet Data zatwierdzenia ulotki: 05.11.2013.
−ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, biegunka i zaparcie Rzadko (rzadziej niż u 1 na 1 000 osób) −wysypka i świąd skóry, zaczerwienienie, pokrzywka, powstawanie pęcherzy −zmiany we krwi (zmniejszenie liczby niektórych komórek krwi, co może powodować bladość skóry, wydłużenie czasu krwawienia, siniaki, ból gardła i gorączkę) −zaburzenia czynności wątroby (mogą wywołać zażółcenie skóry i oczu). Zazwyczaj zmiany te przemijają po odstawieniu leku. −może wystąpić krótkotrwałe zaburzenie widzenia, zwłaszcza na początku leczenia. Wynika ono ze zmian stężenia glukozy we krwi. Tak jak w przypadku innych leków z tej samej grupy terapeutycznej (pochodne sulfonylomocznika), opisano przypadki znacznych zmian w liczbie komórek krwi, alergicznego zapalenia ścian naczyń krwionośnych, zmian aktywności enzymów wątrobowych, a nawet zagrażającej życiu niewydolności wątroby. Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. 5.JAK PRZECHOWYWAĆ LEK GLICLASTAD Lek przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosować leku Gliclastad po upływie terminu ważności zamieszczonego na kartoniku i blistrze. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Przechowywać w temperaturze poniżej 25 ̊C. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji lub domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, co zrobić z lekami, które nie są już potrzebne. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko. 6.INNE INFORMACJE Co zawiera lek Gliclastad tabletki: Substancją czynną leku jest gliklazyd. Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 30 mg substancji czynnej, gliklazydu. Ponadto lek zawiera: wapnia wodorofosforan dwuwodny, powidon K30, hypromelozę i magnezu stearynian. Jak wygląda lek Gliclastad i co zawiera opakowanie Lek Gliclastad 30 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu to białe lub prawie białe dwuwypukłe tabletki o kształcie kapsułki z wytłoczonym napisem „30” na jednej stronie i gładkie na drugiej stronie. Lek Gliclastad 30 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu jest dostępny w opakowaniach blistrowych zawierających po 10, 20, 28, 30, 56, 60, 90 i 120 tabletek* pakowanych w pudełku tekturowym. * Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny i wytwórca STADA Arzneimittel AG Stadastrasse 2-18 Niemcy Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami: CZGliclastad 30 mg, tablety s prodlouženým uvolňováním ES Gliclazida STADA Genéricos 30 mg comprimidos de liberación prolongada HUGliclazide-Lupin 30 mg retard tabletta ITGliclazide Lupin PL Gliclastad PTGliclazida-Lupin 30 mg comprimidos de libertação prolongada UKZiclaseg 30mg prolonged release tablet Data zatwierdzenia ulotki: 05.11.2013.
Charakterystyka
CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO
Każda tabletka zawiera 30 mg gliklazydu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
Związek pomiędzy podaną dawką w zakresie do 120 mg, a powierzchnią pod krzywą stężeń w zależności od czasu jest liniowy. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 95%. Objętość dystrybucji wynosi około 30 litrów. Jednorazowa dawka dobowa produktu leczniczego Gliclastad umożliwia utrzymanie terapeutycznego stężenia gliklazydu w osoczu przez ponad 24 godziny. Metabolizm Gliklazyd jest metabolizowany głównie w wątrobie i wydalany z moczem: w moczu wykrywa się zaledwie 1% w postaci niezmienionej. Nie wykryto żadnych czynnych metabolitów w osoczu. Wydalanie Okres półtrwania eliminacji gliklazydu wynosi od 12 do 20 godzin. Pacjenci w podeszłym wieku Nie zaobserwowano istotnych klinicznie zmian parametrów farmakokinetycznych u osób w podeszłym wieku.
STADA Arzneimittel AG Stadastrasse 2-18 Niemcy
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
Gliclastad 30 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu 2.SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWYKażda tabletka zawiera 30 mg gliklazydu. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
Tabletka o przedłużonym uwalnianiu. Biała lub prawie biała, dwuwypukła tabletka o kształcie kapsułki z wytłoczonym napisem „30” na jednej stronie i gładka na drugiej stronie.4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
4.1 Wskazania do stosowania
Cukrzyca insulinoniezależna (typu 2) u osób dorosłych, gdy stosowanie diety, ćwiczenia fizyczne oraz zmniejszenie masy ciała nie wystarczają do utrzymania prawidłowego stężenia glukozy we krwi.4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Podanie doustne. Dorośli: Dawka dobowa może wynosić od 1 do 4 tabletek na dobę, tj. od 30 do 120 mg przyjmowanych doustnie jednorazowo podczas śniadania. Tabletkę (tabletki) zaleca się połykać w całości bez żucia. Podobnie jak w przypadku innych leków o działaniu hipoglikemizującym, dawkę należy dostosować indywidualnie w zależności od odpowiedzi metabolicznej pacjenta (stężenia glukozy we krwi, HbA1c). Dawka początkowa: Zalecana dawka początkowa wynosi 30 mg raz na dobę. Jeśli stężenie glukozy we krwi jest skutecznie kontrolowane, dawka ta może być stosowana jako leczenie podtrzymujące. Jeśli stężenie glukozy we krwi nie jest odpowiednio kontrolowane, dawkę można stopniowo zwiększyć do 60, 90 lub 120 mg na dobę. Nie powinno się zwiększać dawki częściej, niż co najmniej po upływie 1 miesiąca, z wyjątkiem pacjentów, u których stężenie glukozy we krwi nie uległo zmniejszeniu po dwóch tygodniach leczenia. W takich przypadkach, dawkę można zwiększyć pod koniec drugiego tygodnia leczenia. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 120 mg. Zmiana z produktu leczniczego zawierającego 80 mg gliklazydu w tabletce na produkt Gliclastad produkt leczniczego Gliclastad 30 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu. Zmianę można przeprowadzić pod warunkiem dokładnego monitorowania parametrów krwi. Zmiana innego doustnego produktu leczniczego przeciwcukrzycowego na produkt leczniczy Gliclastad 30 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu: produkt leczniczy Gliclastad 30 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu może być stosowany w celu zastąpienia innych doustnych leków przeciwcukrzycowych. Podczas zamiany na produkt leczniczy Gliclastad 30 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu należy wziąć pod uwagę dawkę oraz okres półtrwania uprzednio stosowanego leku przeciwcukrzycowego. Zastosowanie okresu przejściowego nie jest zazwyczaj konieczne. Należy zastosować dawkę początkową 30 mg i tak ją modyfikować, aby była dostosowana do reakcji stężenia glukozy we krwi u danego pacjenta, tak jak to przedstawiono powyżej. Po leczeniu hipoglikemizującymi pochodnymi sulfonylomocznika o przedłużonym okresie półtrwania może być konieczna kilkudniowa przerwa w leczeniu, aby uniknąć wystąpienia efektu addytywnego dwóch produktów leczniczych, który może spowodować hipoglikemię. Schemat dawkowania w takich sytuacjach powinien być taki sam, jak na początku stosowania produktu leczniczego Gliclastad następnie zwiększać ją stopniowo w zależności od odpowiedzi metabolicznej. Leczenie skojarzone z innymi lekami przeciwcukrzycowymi Gliclastad 30 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu można stosować w skojarzeniu z biguanidami, inhibitorami alfa-glukozydazy lub insuliną. U pacjentów przyjmujących produkt leczniczy Gliclastad 30 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu, u których stężenie glukozy we krwi jest niedostatecznie kontrolowane, można wprowadzić pod ścisłą opieką medyczną leczenie skojarzone z insuliną. Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat) Gliclastad 30 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu należy stosować zgodnie z tymi samymi zasadami dawkowania, jakie są zalecane u pacjentów w wieku poniżej 65 lat. Pacjenci z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek Można zastosować takie same zasady dawkowania jak u pacjentów z prawidłową czynnością nerek, przy czym pacjentów tych należy starannie monitorować. Dane te zostały potwierdzone w badaniach klinicznych. Pacjenci z czynnikami ryzyka hipoglikemii: •niedożywienie lub złe odżywianie, •ciężkie lub niedostatecznie wyrównane zaburzenia wewnątrzwydzielnicze (niedoczynność przysadki, niedoczynność tarczycy, niewydolność nadnerczy), •zaprzestanie długotrwałego leczenia i (lub) leczenia dużymi dawkami kortykosteroidów, •ciężka choroba naczyń (ciężka choroba wieńcowa, ciężka niewydolność tętnicy szyjnej, choroba naczyń obwodowych). Zaleca się stosowanie minimalnej dawki początkowej 30 mg na dobę. Dzieci i młodzież (w wieku poniżej 18 lat) Brak danych i badań klinicznych dotyczących stosowania u dzieci.4.3 Przeciwwskazania
Stosowanie gliklazydu jest przeciwwskazane u pacjentów, u których występuje: •nadwrażliwość na gliklazyd lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, inne pochodne sulfonylomocznika lub sulfonamidy •cukrzyca typu 1 •cukrzycowy stan przedśpiączkowy lub śpiączka cukrzycowa, ketoza, kwasica cukrzycowa •ciężka niewydolność nerek lub wątroby: w tych przypadkach zaleca się zastosowanie insuliny •leczenie mikonazolem (patrz punkt 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji) •laktacja (patrz punkt 4.6 Ciąża i laktacja)4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Hipoglikemia Leczenie to można stosować jedynie u pacjentów regularnie przyjmujących posiłki (w tym śniadanie). Ważne jest regularne spożywanie węglowodanów z powodu zwiększonego ryzyka hipoglikemii, jeśli posiłek jest przyjmowany późno, jeśli pacjent spożyje za mały posiłek lub jeśli posiłek jest niskowęglowodanowy. Występienie hipoglikemii jest bardziej prawdopodobne podczas stosowania diet niskokalorycznych, w następstwie długotrwałego lub forsownego wysiłku fizycznego, spożywania alkoholu lub w przypadku, gdy zastosowano leczenie skojarzone z innymi lekami hipoglikemizującymi. Hipoglikemia może wystąpić w następstwie stosowania pochodnych sulfonylomocznika (patrz punkt4.8 Działania niepożądane). Niektóre przypadki hipoglikemii mogą mieć ciężki i długotrwały
przebieg. Może być konieczne leczenie szpitalne i dożylne podawanie roztworu glukozy przez kilka dni. Aby zmniejszyć ryzyko epizodów hipoglikemii, należy staranie dobierać pacjentów, ustalać stosowaną dawkę i jednoznacznie poinformować pacjenta. Czynniki zwiększające ryzyko hipoglikemii: •pacjent odmawia współpracy lub nie jest do niej zdolny (szczególnie pacjenci w podeszłym wieku), •niedożywienie, nieregularne pory spożywania posiłków, pomijanie posiłków, okresy poszczenia lub zmiany diety, •brak równowagi pomiędzy wysiłkiem fizycznym a podażą węglowodanów, •niewydolność nerek, •ciężka niewydolności wątroby, •przedawkowanie produktu leczniczego Gliclastad 30 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu, •niektóre zaburzenia wewnątrzwydzielnicze – zaburzenia czynności tarczycy, niedoczynność przysadki i niewydolność nadnerczy, •równoczesne podawanie niektórych innych leków (patrz punkt 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji). Niewydolność nerek i wątroby Farmakokinetyka i (lub) farmakodynamika gliklazydu może być zmieniona u pacjentów z niewydolnością wątroby lub ciężką niewydolnością nerek. U tych pacjentów hipoglikemia może się przedłużać, co może wymagać wdrożenia odpowiedniego postępowania. Informowanie pacjenta Ryzyko hipoglikemii, jej objawy, leczenie i czynniki predysponujące do jej wystąpienia należy wyjaśnić pacjentowi i członkom jego rodziny. Pacjent powinien być poinformowany o istotnej roli, jaką spełniają zalecenia dietetyczne, regularne uprawianie ćwiczeń fizycznych i regularne monitorowanie stężenia glukozy we krwi. Słaba kontrola glikemii Na kontrolę glikemii u pacjentów leczonych lekami przeciwcukrzycowymi mogą mieć wpływ następujące czynniki: gorączka, uraz, infekcja lub zabieg chirurgiczny. W niektórych przypadkach może być konieczne podanie insuliny. Skuteczność działania hipoglikemizującego każdego doustnego leku przeciwcukrzycowego, w tym gliklazydu, z czasem u wielu pacjentów ulega osłabieniu. Może to wynikać ze stopniowego nasilania się cukrzycy lub ze zmniejszenia odpowiedzi na leczenie. Zjawisko to, znane jako wtórna nieskuteczność, w odróżnieniu od pierwotnej, kiedy to substancja czynna jest nieskuteczna jako leczenie pierwszego rzutu. Przed klasyfikacją wystąpienia u pacjenta wtórnej nieskuteczności, należy rozważyć odpowiednie zmodyfikowanie dawki i sprawdzić przestrzeganie przez pacjenta zaleceń dietetycznych. Badania laboratoryjne Do oceny kontroli glikemii zaleca się oznaczanie stężeń hemoglobiny glikowanej (lub pomiary stężenia glukozy w osoczu krwi żylnej na czczo). Samokontrola stężenia glukozy we krwi może także być przydatna. Działania hematologiczne Stosowanie pochodnych sulfonylomocznika u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6- fosforanowej (G6PD) może prowadzić do rozwoju niedokrwistości. Ponieważ gliklazyd należy do grupy leków pochodnych sulfonylomocznika, u pacjentów z niedoborem G6PD konieczne jest zachowanie ostrożności i rozważenie zastosowania leczenia lekami z innej grupy niż pochodne sulfonylomocznika.4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u osób dorosłych. Następujące produkty lecznicze zazwyczaj zwiększają ryzyko hipoglikemii Równoczesne stosowanie przeciwwskazane •Mikonazol (stosowany ogólnie, żel do stosowania w jamie ustnej): nasila działanie hipoglikemizujące z możliwością wywołania objawów hipoglikemii lub nawet śpiączki. Równoczesne stosowanie niezalecane •Fenylbutazon (stosowany ogólnie): nasila działanie hipoglikemizujące pochodnych sulfonylomocznika (przez rozrywanie połączeń z białkami osocza i (lub) zmniejszenie ich wydalania). Zaleca się stosowanie innego leku przeciwzapalnego lub jeśli nie jest to możliwe, o ryzyku należy poinformować pacjenta i podkreślić istotną rolę samokontroli. Jeżeli jest to konieczne, należy dostosować dawkę podczas leczenia i po zakończeniu leczenia lekiem przeciwzapalnym. •Alkohol: nasila działanie hipoglikemizujące (przez hamowanie reakcji kompensacyjnych), co może prowadzić do wystąpienia śpiączki hipoglikemicznej. Należy unikać spożywania alkoholu oraz leków zawierających alkohol. Równoczesne stosowanie wymagające zastosowania środków ostrożności Nasilenie działania zmniejszającego stężenie glukozy we krwi, a w niektórych przypadkach może wystąpić hipoglikemia podczas jednoczesnego przyjmowania następujących produktów, na przykład: innych leków przeciwcukrzycowych (insulina, akarboza, biguanidy), leków blokujących receptory beta-adrenergiczne, flukonazolu, inhibitorów konwertazy angiotensyny (kaptopryl, enalapryl), leków blokujących receptory H 2 , inhibitorów MAO, sulfonamidów i niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Następujące produkty mogą zwiększać stężenie glukozy we krwi Równoczesne stosowanie niezalecane •Danazol: wpływ diabetogenny danazolu. Jeżeli nie można uniknąć zastosowania tego leku, pacjent powinien być pod ścisłą obserwacją z kontrolą stężenia glukozy we krwi i w moczu. Jeżeli jest to konieczne, należy dostosować dawkę gliklazydu podczas i po zakończeniu leczenia danazolem. Równoczesne stosowanie wymagające zastosowania środków ostrożności •Chlorpromazyna (lek neuroleptyczny): w dużych dawkach (> 100 mg chlorpromazyny na dobę ) zwiększa stężenie glukozy we krwi (zmniejszenie wydzielania insuliny). Należy poinformować pacjenta i podkreślić istotność monitorowania stężenia glukozy we krwi. Może być konieczne dostosowanie dawki leku przeciwcukrzycowego w czasie i po leczeniu lekiem neuroleptycznym. •Glikokortykosteroidy (stosowane ogólnie i miejscowo: środki dostawowe, śródskórne i doodbytnicze) oraz tetrakozaktyd: zwiększenie stężenia glukozy we krwi z możliwością wystąpienia ketozy (zmniejszenie tolerancji na węglowodany z powodu zastosowania glikokortykosteroidów). Należy poinformować pacjenta i podkreślić znaczenie monitorowania stężenia glukozy we krwi szczególnie na początku leczenia. U pacjentów stosujących kortykosteroidy może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych w czasie i po leczeniu glikokortykosteroidami. •Rytodryna, salbutamol, terbutalina (wszystkie dożylnie): zwiększenie stężenia glukozy we krwi następuje w wyniku działania agonistycznego wobec receptorów beta-2. Należy zwiększyć kontrolę stężenia glukozy we krwi. Jeśli jest to konieczne, należy zastosować insulinoterapię. Równoczesne stosowanie, które musi być wzięte pod uwagę •Leki przeciwzakrzepowe (warfaryna): pochodne sulfonylomocznika mogą nasilać działanie przeciwzakrzepowe podczas jednoczesnego stosowania. Może być konieczne dostosowanie dawki leku przeciwzakrzepowego.4.6 Ciąża i laktacja
Ciąża Brak doświadczenia w zakresie stosowania gliklazydu u kobiet w ciąży, aczkolwiek istnieją nieliczne dane o innych pochodnych sulfonylomocznika. W badaniach na zwierzętach gliklazyd nie wykazywał działania teratogennego. Kontrolę cukrzycy należy uzyskać przed zajściem w ciążę, aby zmniejszyć niebezpieczeństwo wystąpienia wad wrodzonych u płodu wiążące się z niewyrówną cukrzycą u matki. Stosowanie doustnych leków hipoglikemizujących jest niewłaściwe, a lekiem pierwszego wyboru w leczeniu cukrzycy u kobiet w ciąży jest insulina. Zaleca się odstawienie doustnych leków hipoglikemizujących i rozpoczęcie insulinoterapii przed zajściem w ciążę lub niezwłocznie po jej stwierdzeniu. Laktacja Nie ustalono, czy gliklazyd lub jego metabolity przenikają do mleka kobiet. Biorąc pod uwagę niebezpieczeństwo wystąpienia hipoglikemii u dziecka, stosowanie gliklazydu jest przeciwwskazane u matek karmiących piersią.4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy poinformować pacjenta o ryzyku wystąpienia objawów hipoglikemii oraz konieczności zachowania ostrożności podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, zwłaszcza na początku leczenia.4.8 Działania niepożądane
Poniżej przedstawiono reakcje niepożądane zgłaszane częściej niż w jednym przypadku, z uwzględnieniem klasyfikacji narządowej i częstotliwości. Częstości zdefiniowano następująco: bardzo często (≥ 1/10) często (≥ 1/100 do < 1/10) niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100) rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000) bardzo rzadko (<1/10 000) nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) Zaburzenia krwi i układu chłonnego: Rzadko:zmiany w obrazie morfologicznym krwi. Są to m.in.: niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość, granulocytopenia. Zmiany te zazwyczaj przemijają po przerwaniu stosowania gliklazydu. Zaburzenia oka: Rzadko: przemijające zaburzenia widzenia mogą wystąpić szczególnie na początku leczenia, na skutek zmian stężenia glukozy we krwi. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: Rzadko:wysypka, świąd, pokrzywka, rumień, wysypki plamkowo-grudkowe, odczyny pęcherzowe. Zaburzenia żołądka i jelit: Niezbyt często:ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, biegunka i zaparcie. Można ich uniknąć lub zminimalizować, przyjmując gliklazyd w trakcie śniadania (patrz punkt 4.2 Dawkowanie i sposób podawania). Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: Często:hipoglikemia. Tak jak w przypadku innych pochodnych sulfonylomocznika leczenie gliklazydem może powodować hipoglikemię, zwłaszcza w przypadku nieregularnego odżywiania się lub pomijania przyjmowania posiłków. Objawami hipoglikemii mogą być: ból głowy, silny głód, nudności, wymioty, zmęczenie, zaburzenia snu, pobudzenie, agresja, osłabiona koncentracja, zaburzenia świadomości i spowolnienie reakcji, depresja, splątanie, zaburzenia widzenia i mowy, otępienie, drżenie, niedowłady, zaburzenia czucia, zawroty głowy, uczucie bezsilności, utarta samokontroli, majaczenie, konwulsje, płytki oddech, bradykardia, senność i utrata świadomości, co może prowadzić do śpiączki i zgonu. Ponadto mogą być obserwowane objawy pobudzenia adrenergicznego takie jak: pocenie się, wilgotność skóry, lęk, tachykardia, nadciśnienie, kołatania serca, dławica piersiowa oraz zaburzenia rytmu serca. Zazwyczaj objawy ustępują po przyjęciu węglowodanów (cukier). Jednakże sztuczne słodziki nie mają tego działania. Na podstawie doświadczeń z innymi pochodnymi sulfonylomocznika wykazano, że hipoglikemia może nawrócić, nawet jeśli pomiary początkowo wskazują na skuteczność leczenia. W przypadku ciężkiej lub długotrwałej hipoglikemii, nawet jeśli jest okresowo kontrolowana poprzez spożycie cukru, niezwłocznie należy rozpocząć leczenie, może być nawet konieczna hospitalizacja. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: Rzadko: zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (AspAT, AlAT, fosfatazy zasadowej), zapalenie wątroby (pojedyncze przypadki). Należy przerwać leczenie w przypadku wystąpienia żółtaczki cholestatycznej. Objawy te zazwyczaj przemijają po odstawieniu leku. Działania niepożądane typowe dla danej grupy leków: Podczas stosowania innych pochodnych sulfonylomocznika opisywano występowanie niedokrwistości, agranulocytozy, niedokrwistości hemolitycznej, pancytopenii i alergicznego zapalenia naczyń. Podczas stosowania innych pochodnych sulfonylomocznika obserwowano zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych, a nawet zaburzenia czynności wątroby (np. z zastojem żółci i żółtaczką) i zapalenie wątroby, które przemijało po odstawieniu pochodnej sulfonylomocznika lub - w pojedynczych przypadkach - prowadziło do zagrażającej życiu niewydolności wątroby.4.9 Przedawkowanie
Przedawkowanie pochodnych sulfonylomocznika może wywołać hipoglikemię. Umiarkowane objawy hipoglikemii, bez utraty przytomności lub objawów neurologicznych, muszą być korygowane poprzez podanie węglowodanów, dostosowanie dawki i (lub) zmianę diety. Pacjent powinien być pod ścisłą obserwacją, aż do momentu, gdy lekarz nie upewni się, że zagrożenie minęło. Ciężkie objawy hipoglikemii ze śpiączką, drgawkami oraz innymi zaburzeniami neurologicznymi muszą być leczone w ramach natychmiastowej pomocy medycznej, w tym z niezwłoczną hospitalizacją. W razie rozpoznania lub podejrzenia śpiączki hipoglikemicznej należy podać pacjentowi 50 ml stężonego roztworu glukozy (20 do 30%) w szybkim wstrzyknięciu dożylnym. Następnie należy podać w ciągłej infuzji bardziej rozcieńczony roztwór glukozy (10%) z szybkością, która utrzyma wartości stężenia glukozy we krwi powyżej 1 g/l. Pacjenci powinni być pod ścisłą obserwacją i w zależności od późniejszego stanu pacjenta lekarz zadecyduje, czy dalsze monitorowanie jest konieczne. Dializa nie jest skuteczna ze względu na silne wiązanie się gliklazydu z białkami osocza.5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
5.1 Właściwości farmakodynamiczne
Grupa farmakoterapeutyczna: sulfonamidy; pochodne mocznika, kod ATC: A10BB09. Gliklazyd jest hipoglikemizującą pochodną sulfonylomocznika, doustną substancją czynną o działaniu przeciwcukrzycowym, różniącą się od innych pochodnych heterocyklicznym pierścieniem z wbudowanym atomem azotu i wiązaniem endocyklicznym. Gliklazyd zmniejsza stężenie glukozy we krwi pobudzając wydzielanie insuliny przez komórki β wysp Langerhansa. Zwiększone poposiłkowe wydzielanie insuliny i białka C w trzustce utrzymuje się nawet po dwóch latach leczenia. Poza tym działaniem metabolicznym, gliklazyd wpływa również na naczynia krwionośne. Wpływ na uwalnianie insuliny W cukrzycy typu 2, gliklazyd przywraca wczesny wzrost wydzielania insuliny w obecności glukozy oraz nasila drugą fazę wydzielania insuliny. Obserwuje się znaczące zwiększenie stężenia insuliny w odpowiedzi na stymulację indukowaną pokarmem lub glukozą. Wpływ na naczynia krwionośne: Gliklazyd zmniejsza proces formowania się mikrozakrzepów w dwóch mechanizmach, które mogą być włączone w powikłania cukrzycy, przez: •częściowe hamowanie agregacji i adhezji płytek, wraz ze zmniejszeniem aktywacji markerów płytek (β-tromboglobulina, tromboksan B2). •wpływ na aktywność fibrynolityczną śródbłonka naczyniowego ze zwiększeniem aktywności tPA (ang. tissue plasminogen activator – tkankowy aktywator plazminogenu).5.2 Właściwości farmakokinetyczne
Wchłanianie Wchłanianie gliklazydu jest całkowite. Obecność pokarmu nie wpływa na szybkość ani stopień wchłaniania. Dystrybucja Po podaniu doustnym stężenie gliklazydu w osoczu zwiększa się stopniowo przez pierwsze 6 godzin, a następnie nie zmienia się pomiędzy szóstą a dwunastą godziną po podaniu. Różnice wewnątrzosobnicze są małe.Związek pomiędzy podaną dawką w zakresie do 120 mg, a powierzchnią pod krzywą stężeń w zależności od czasu jest liniowy. Wiązanie z białkami osocza wynosi około 95%. Objętość dystrybucji wynosi około 30 litrów. Jednorazowa dawka dobowa produktu leczniczego Gliclastad umożliwia utrzymanie terapeutycznego stężenia gliklazydu w osoczu przez ponad 24 godziny. Metabolizm Gliklazyd jest metabolizowany głównie w wątrobie i wydalany z moczem: w moczu wykrywa się zaledwie 1% w postaci niezmienionej. Nie wykryto żadnych czynnych metabolitów w osoczu. Wydalanie Okres półtrwania eliminacji gliklazydu wynosi od 12 do 20 godzin. Pacjenci w podeszłym wieku Nie zaobserwowano istotnych klinicznie zmian parametrów farmakokinetycznych u osób w podeszłym wieku.
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne, uwzględniające wyniki konwencjonalnych badań toksyczności po podaniu wielokrotnym i genotoksyczności, nie ujawniają występowania szczególnego zagrożenia dla człowieka. Nie przeprowadzono długotrwałych badań rakotwórczości. W badaniach na zwierzętach nie zaobserwowano zmian teratogennych, natomiast obserwowano zmniejszenie masy ciała płodów u zwierząt otrzymujących 25 razy większą dawkę niż maksymalna dawka terapeutyczna zalecana u ludzi.6. DANE FARMACEUTYCZNE
6.1Wykaz substancji pomocniczych Gliclastad 30 mg tabletki powlekane zawiera: wapnia wodorofosforan dwuwodny, powidon K30, hypromelozę i magnezu stearynian.6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Nie dotyczy.6.3 Okres ważności
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Przechowywać w temperaturze poniżej 25 ̊C.6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
Gliclastad 30 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu jest pakowany w przezroczyste blistry z PVC/aluminium lub przezroczyste blistry z PVC/folii Aclar umieszczone w pudełku tekturowym zawierającym po 10, 20, 28, 30, 56, 60, 90 i 120 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania
Bez szczególnych wymagań.7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
STADA Arzneimittel AG Stadastrasse 2-18 Niemcy